27 czerwca 2026 roku odbyły się Pielgrzymkowe Warsztaty Muzyczne, w których uczestniczyły osoby tworzące służbę muzyczną 45. Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę. Był to wyjątkowy dzień wypełniony muzyką, modlitwą i doświadczeniem wspólnoty.
Spotkanie rozpoczęło się od integracji, dzięki której uczestnicy mogli lepiej się poznać i budować relacje przed wspólnym wyruszeniem na pielgrzymkowy szlak. W dalszej części dzielili się swoimi doświadczeniami oraz rozmawiali o znaczeniu posługi muzycznej. Podkreślano, że śpiew podczas pielgrzymki nie jest jedynie oprawą kolejnych punktów programu. Jest przede wszystkim uwielbieniem Boga, służbą drugiemu człowiekowi oraz ważnym narzędziem budowania jedności pielgrzymkowej grupy. Pieśń pomaga wspólnie się modlić, podtrzymuje w chwilach zmęczenia i przypomina, dla Kogo podejmujemy trud drogi.
Istotną częścią spotkania były warsztaty głosowe oraz praca nad hymnem tegorocznej pielgrzymki. Owocem wspólnego wysiłku stało się przygotowanie i nagranie wielogłosowej wersji dobrze znanego utworu „Gdy uczniów swych posyłał Pan”, nazywanego również „Sandałami”. Całość warsztatów zwieńczyły Eucharystia, modlitwa uwielbienia oraz radosne spotkanie przy grillu. Był to dobry, Boży czas, który – jak ufamy – wyda piękne owoce podczas tegorocznego pielgrzymowania.
Autor słów i muzyki hymnu pozostaje nieznany. Wiadomo jednak, że pieśń znalazła się w repertuarze franciszkańskiego zespołu Fioretti i została nagrana już w 1988 roku na kasecie „Uwielbiajcie Pana”. Z czasem stała się popularna w środowiskach oazowych, młodzieżowych i pielgrzymkowych. W pewnym sensie anonimowość jej twórcy jeszcze mocniej pozwala wybrzmieć nie nazwisku autora, lecz przesłaniu Ewangelii.
Pieśń przypomina ewangeliczną scenę posłania uczniów przez Jezusa. Najpierw zostali oni przez Niego powołani, przebywali z Nim, słuchali Jego słowa i uczyli się patrzeć na człowieka Jego oczami. Dopiero później otrzymali moc i zostali posłani, aby nieść Dobrą Nowinę. Właśnie tę dynamikę wyraża hasło 45. Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę: „Uczniowie misjonarze”.
Nie można być prawdziwym uczniem Chrystusa i zatrzymać Ewangelii wyłącznie dla siebie. Nie można również stać się misjonarzem bez wcześniejszego spotkania z Jezusem. Uczeń pozostaje przy Mistrzu, aby później wyruszyć do innych. Misjonarz natomiast nie głosi siebie, lecz Tego, którego poznał i któremu zaufał.
Słowa pieśni o pozostawieniu zbędnych zabezpieczeń są wezwaniem do wolności i zaufania Bogu. Uczeń nie idzie dzięki własnej sile, bogactwu czy doskonałemu przygotowaniu. Jego największym skarbem jest miłość otrzymana od Chrystusa. Dlatego pielgrzymi będą śpiewać: „Bogaci tak, nie mając nic, bo miłość jest bogata”.
Tegoroczny hymn doskonale opisuje także samą pielgrzymkę. Wyruszamy w drogę, pozostawiając na kilka dni codzienne przyzwyczajenia i wygody. Uczymy się prostoty, wzajemnej pomocy i zaufania. Jednocześnie przez modlitwę, śpiew, świadectwo oraz spotkania z mieszkańcami mijanych miejscowości stajemy się misjonarzami. Idziemy na Jasną Górę jako uczniowie Chrystusa, ale jesteśmy również przez Niego posłani, aby na całej drodze nieść innym radosną wieść.
SANDAŁY – autor nieznany
1. Gdy uczniów swych posyłał Pan,
By nieśli wieść radosną,
Żegnając ich, dał swoją moc
I mówił tak z miłością.
Ref. Nie, nie, nie, nie warto na drogę tę
Sandałów i płaszcza zabierać.
Nie, nie, nie, nie trzeba nam srebra brać
O dach nad głową zabiegać.
2. Nowinę tę głosili więc
Po czterech stronach świata,
Bogaci tak nie mając nic,
Bo miłość jest bogata.
3. Gdy ukończyli żniwo swe,
W ostatnią podróż ruszyli,
Patrzyli w niebo na Ojca dom
I tak z ufnością wołali.